Ostatnio jakoś se polegiwaliśmy u mnie w domu i Michał zaczął coś majaczyć o tym jak się spotkaliśmy pierwszy raz w celach służbowych, khe khe [jeśli o służbę chodzi, to chyba najbliżej toto było służby zdrowia ;-)]. I mówi mi tak:
Michał: Jak to się stało? Taka szycha fandomu jak ja i taki chichoczący pulpet jak ty..

O rly? Chichoczący pulpet. Ghhh.


Chichoczący pulpet?


Potem jeszcze rozwijał tę myśl: że OBCIOSAŁ tego pulpeta. Wyjął go z jego kokonu. PULPETONU!
Sronu. Sama schudłam.
Chichoczący pulpet.

Te słowa odbijaą się echem po mojej pustej głowie nawet teraz...

A na dodatek jak poskarżyłam się dziewczynom to Basia stwierdziła "Chichoczący pulpet... myślę, ze to się przyjmie"
Hmf.

Hihi, miły dzionek dzisiaj był (do próby, która mnie wykończyła psychofizycznie). Ale generalnie dzion miły :-).
Z rana zakupno drukarki żeby drukować sobie materiały z MSG i Systemów informacyjnych :D.
O taką kupiliśmy:

Potem moje zasypialskie zrywające się z seminarium kochanie do mnie przyszło, obejrzeliśmy fajowy serial, o którym mu opowiadałam, ale on się ze mnie tylko śmiał... O taki serial "The IT crowd" (na szczęscie nie skasowałam tego co żem se nagrała!) :-). Opis na filmwebie zdecydowanie nie oddaje fajności tego serialu... No nic, serial, potem miiiziiiaaaaniiieee.. A potem moje kochanie nagadało mi [jakichś kitów nawciskało :P] takich miłych rzeczy, milutkich miłości. I tak mi się słodko zrobiło. Moje małe Kiucząteczko :-) :3 ♥.

Ale to co potem Kurczę zrobiło to hooo hooo!
Bo: niedawno mama (mama, 26-letniemu facetowi..) kupiła mu bluzę. Niech se w niej Michaś chodzi na zdrowie.. Ale ja powiedziałam, że ta bluza jest maminsynkowata (no przykro mi, jest w maminsynkowatym stylu, teraz to już na bank). A Michaś co? Nakablował na mnie do swojej mamy, super, super. I mama zadała mu pytanie "co jest maminsynkowatego w tej bluzie?". A odpowiedź jest oczywista. Ty, Michasiu. Dobre, co? Karina-cięty-języczek ;-). Podoba mi się ten tekst :D.

Ale kurde, mamie nakablował. Jakbym nie chciala "dać" to też byś nakablował? Jezzuss. Mamy tu LOLa. Proszę więcej nie kablować, bo się okaże, że jesteś maminsynkiem w 100%, a tacy są najgorsi...

602 dni od 29.03.2005
Wg moich wyliczeń.
602 dn, yhyhy.
Hihi, przegapiłam szejsetkie, szkoda ;-). Fajnie by było mieć świadomość, że to sześćsetny dzień, hihi.
602 dni.
151 razy.
To jaka średnia?
Raz na cztery dni (prawie), hihi.
Żeby nie było — nie oddałam się na pierwszej randce, nie nie ;P. To tylko średnia.

__
[Ah, niedługo napiszę, co u mnie. dawno nie skrobałam tu nic.]

Hmuf, obejrzałam sobie "Jak stracić chłopaka w 10 dni". I... Kate Hudson jest płaska jak deska, więcej — wklęsła! zapadnięta! No :P. Ale wiecie o co chodzi. Laska (Andie) pracuje w gazecie i pisze artykuł na temat błędów, które kobiety popełniają w związkach. Robi eksperyment taki, że musi znaleźć chłopaka, zacząć z nim świrować, a później popełnić te wszystkie błędy, żeby on odszedł. A potem to opisać (w najpopularniejszym czasopiśmie dla kobiet! jasna sprawa). Wszystko w ramach eksperymentu i artykułu. Z kolei koleś (Ben) pracuje w reklamie i biję się o prowadzenie kampanii reklamowej jakiejś "diamentowej" firmy. I zakłada się. Dostanie kampanię jak w 10 dni (?) rozkocha w sobie kobietę (bo sprzedawanie diamentów jest jak podrywanie). A tą kobieta jest Andie. I jest taka całkiem zabawna walka — on ją "rozkochuje", a ona popełnia te błędy. Całkiem zabawne :-). To chyba jasne, że się w sobie zakochają, a na koniec będzie afera, a jeszcze bardziej na koniec pogodzenie? Ok, końcówka jest serowa, ale przyjrzyjmy się początkowi/środkowi.

Bo początek akurat _naprawdę_ wzbudził moje zainteresowanie. Prawdziwie ciekawe błędy popełniała ta Andie, serio. I tak jak to oglądałam to uderzyła mnie w głowę cegła. Patrzę na okno — wybita szyba! Kiedy się ocknęłam zobaczyłam koło siebie liścik. Otwieram.. A tam napisane, że robię te same błędy, co Andie... I tak patrzę w telewizor... Matko (no, matka to się śmiała ze mnie wtedy :P) — ja. JA, JA, JA. Ale.. Ja. No, fakt mam trochę gorszy ryj niż KH, jestem grubsza i mam zdecydowanie klatę wygiętą w inną stronę ;-), ale, bo jejku...

Bo Andie np była bardzo stęskniona za Benem. Dzwoniła, ba, wydzwaniała do Bena i słodkim głosikiem mówiła jak to za nim nie tęskni. I używała durnych zdrobnień i pieszczotliwości... Hy, nic nie powiem o sobie ;__;. Poza tym Andie miała wybuchy złości, ataki zazdrości i strzelała fochy, fochy, FOOOCHYYY i ryczała co chwilę z byle powodu (Raz się śmiejesz, raz płaczesz — cholerny jednoosobowy cyrk). Teraz też o sobie nic nie powiem ;__;. Poza tym momentami zachowywała się barrrdzo dziecinnie i mówiła dziecinnym głosem. A kiedy właśnie mieli pójść do łóżka nazwała jego penisa "księżniczka Zofia" (lololol, u nas to się nie zdarzy ;>) "księżniczka Zofia chce się pobawić?" — o matko xD. Hmyh, nie no, ja aż takiej perwery jak "księżniczka Zofia" nie urządzałam ;). Orprócz tego: Andie sprowadziła do domu Bena kupę swoich rzeczy — różowe dywaniki, ręczniczki, jakieś narzuty oraz sterty misiów pluszowych, swoje rzeczy, płyty hmm. Poza tym podpaski, kremy, depilatory, perfumy, mazidła, szczoteczkę do zębów. ;______; Andie przyniosła też młodą paprotkę, która była bezbronna i malutka jak ich związek XD i trzeba było o nią tak samo dbać xD. I brzydkiego pieska, który sikał na stoły bilardowe :P. I przyniosła album z ich (zszopowanym) zdjęciem ślubnym (po tygodniu :D) i zszopowanymi zdjęciami z dzieciństwa żeby pokazać Benowi jak będą wyglądać ich dzieci i jaką będą szczęśliwą rodzinką :D. Hihi, może paprotek i psów nie kupuję, dzieci też nie szopuję, ale jakoś ten album, co ta Andie przyniosła skojarzył mi się MOCNO z moimi prezentami ręcznie robionymi przecież, eh eh eh. Nawet moja mama się zgodziła. Eh eh eh. Oczywiście to wszystko było udawane i odbywało się w ramach eksperymentu. Ale.. Andie gadała o tym z przyjaciółkami i one dawały jej rady: mów dziecinnym głosikiem, miej obsesję na punkcie jego ex, bądź dziecinna, stęskniona i namolna, marudna, skamląca. A ja taka jestem.